از دیروز صبح که این چند خط رو شنیدم. یه چیزی انگار توو بیخی گلوم گیر کردس آ آستانه ی صبرما اُوردس پایین, کشوندس کفی رودخونه...دیگه دست خودم نیست, وقتی یه چیزی علیه بچه شیعه هایی میشنوم که برای اهل بیت عزاداری میکنند,فقط چشمام خیس میشن...
داشت از زبان امام حسن علیه السلام میگفت:
به هیچ کس نگفته ام, به کوچه ها چه دیده ام
به هیچ کس نگفته ام ,چه طعنه ها شنیده ام
به هیچ کس نگفته ام ,که صلح من برای چیست
به هیچ کس نگفته ام , سکوت من برای چیست
تمام عمر داشتم مُهر سکوت بر لبم
به هیچ کس نگفته ام , به جز حسین و زینبم
حسین دارد از دلم خبر ,که من چه دیده ام
گواه خواهرم که من چه رنجها چشیده ام
عرض تسلیت آقا...
آیتالله مکارمشیرازی با صدور پیامی از ساخت سریال توهینآمیز که با هدف ایجاد نفاق و تفرقه در میان مذاهب تولید شده است، به شدت انتقاد کرد.
به گزارش خبرگزاری فارس از قم، در پیام این مرجع تقلید آمده است: با نهایت تأسف جمعی از مسئولین کویتی با همکاری بعضی از شاهزادگان سعودی و احتمالا یک رشته عوامل غربی ضد اسلام دست به دست هم داده و سریالی بسیار توهینآمیز و نفاقانگیز ساخته و در کشورهای مختلف اسلامی به نمایش گذاردهاند که ثمرهای جز ایجاد نفاق در میان مذاهب اسلامی و اهانت به مقدسات نداشته و ندارد و بارها به آنها تذکر داده شده، ولی همچنان به کار خود ادامه میدهند.
در بخش دیگری از این پیام آمده است: این سریال از یک سو چهره امامین همامین امام حسن مجتبی(ع) و امام حسین سیدالشهدا(ع) را به وسیله دو نفر بازیگر معلومالحال به نمایش گذاردهاند که این توهینی است عظیم و نابخشودنی نسبت به عترت پیغمبر اکرم(ص) که حتی فقهای بزرگ الازهر که حرف اول را در جامعه اهل سنت میزنند آن را مؤکدآ تحریم کرده و دستور دادند جلو آن گرفته شود، اما فتنهگران بیاعتنا به این مسائل به کار خود ادامه میدهند.
در این پیام افزوده شده است: از سوی دیگر سعی کردهاند با تحریف آشکار تاریخ اسلام یک فرد موهوم و خیالی به نام عبدالله بن سبأ درست کرده و همه گناهان را به گردن او انداخته و بنیامیه را از آن همه جنایات تبرئه کرده و افسانههای دروغینی از این طریق درباره شیعه درست کنند و کسی را که شمشیر به روی امام وقت خود کشید و دهها هزار نفر را به کشتن داد و اصرار بر لعن امیرمؤمنان(ع) بر فراز منابر داشت و این سنت زشت 70 سال ادامه یافت. آری چنین شخصی را بیگناه معرفی کنند و به عذر واهی مجتهد بودن متوسل شوند. مگر با اجتهاد میتوان شب را روز و روز را شب کرد و دهها هزار نفر را به کشتن داد.
در این پیام تصریح شده است: از سوی سوم اهانت بزرگ دیگری به امام حسن مجتبی روا داشته و صلح او را نشانه عدم توانایی بر اداره حکومت بدانند و از این طریق ضربه دیگری بر عترت پیامبر اسلام(ص) بزنند.
کسانی که بار این گناهان بزرگ را بر دوش میکشند بدانند علاوه بر ایجاد فتنه مذهبی در جهان اسلام که خواسته قطعی دولتهای جنایتکار غربی و صهیونیستهاست، دشمنی و نفرت صدها میلیون شیعه جهان و محبان اهلبیت را در سراسر دنیا برای خود میخرند و آن دسته از مسئولین کشورهای اسلامی که به این موضوع دامن میزنند باید درباره روزی فکر کنند که آنها را مانند فرعون مصر در قفس آهنین به پای میز محاکمه خواهند آورد.
آنانی که دور از تاریخند و تنها به حال و آینده خود می اندیشند، تصور می کنند خیزشی که در منطقه خاورمیانه صورت گرفته حرکتی است که دیروز و امروز ایجاد شده، غافل از اینکه این حرکت ها ریشه در گذشته دارد و شعله های آتشی پنهان و فروخفته در دل انسان هاست که اکنون شعله ور شده و اینگونه زبانه گرفته است:
"در دههى 60 میلادى تقریباً در همین کشورهاى شمال آفریقا انقلاب شد - در مصر، در سودان، در تونس، در الجزائر - لیکن دیرى نپائید؛ یا آدمهائى که در رأس کار بودند و سررشتهدار انقلاب بودند، یک جور زیر پاشان جارو شد، رفتند، جاى خودشان را به دستنشاندگان دادند، یا خود آنها دستنشانده شدند."
اما باید دید چرا آن حرکت های دیرین ثمر نداد و در ذهن تاریخ آنگونه که باید ثبت نشد :
"زخارف دنیا انسانها را راحت که نمیگذارد؛ این وسوسهها به طور دائم در دل انسان مشغول کار و فعالیتند. اگر زره و سپر تقوا نباشد، اینها در انسانها زود اثر میگذارد؛ راهها عوض میشود. لذا امیدها که بر اثر انقلابها میشکفد، بر اثر ارتجاعها افسرده میشود؛ یک بهارِ زودرسى است و تمام میشود."
پس برای ثبات هر حرکتی، استقامت و استواری در هدف لازم است و تقوا و ایمان به یاری حضرت حق ...
ما نیز سال ها پیش خیزشی داشتیم و با عنایت الهی و استواری مردم آن را به ثمر نشاندیم و باید با همان استواری و تقوا در راه حفظ آن قدم برداریم؛ وگرنه تاریخ دوباره تکرار خواهد شد :
"خصوصیت این انقلاب عظیم اسلامى که شما ملت ایران راه انداختید، این بود که به فضل الهى آن بهار تا امروز خزان نداشته. این ایستادگى، این ثبات، این تداوم، این پایبندى به ارزشها و اصولى که انقلاب براى این مردم آورد، همان چیزى است که امیدها را در دلهاى ناظران در سرتاسر دنیائى که مىبینند و نگاه میکنند، پایدار میکند. این اتفاق در انقلاب ما افتاده است."
دشمن نیز رمز پیروزی ما را دریافته و با هر حربه و وسیله ای سعی در شکستن و سست کردن آن دارد. نباید بگذاریم ارزش هایمان به دست فراموشی سپرده شود.
نباید بگذاریم وحدتمان سست شود. نباید بگذاریم امیدمان را از ما بستانند. نباید اجازه دهیم تکیه مان به منبع الهی را بگیرند. نباید دچار غرور شویم و با خیالی آسوده زیست کنیم و از ادامه راه غافل باشیم :
"نه اینکه ما بخواهیم همین طور منم منم کنیم، به خودمان غره شویم، بیخودى افتخارهاى پوچ به خودمان نسبت دهیم، هى بگوئیم بله، فلان کشور از ما یاد گرفت، فلان کشور از ما یاد گرفت؛ نه، هیچ کشورى از کشور ما یاد نگرفت؛ لیکن این به طور قطع وجود دارد که آن بذر امیدى که در دل ملتها ریخته شد و کاشته شد و آبیارى شد و روئید و گل کرد، ناشى از ایستادگى ملت ایران بود."
ما انقلابمان را به آسانی به دست نیاورده ایم که به آسانی از دست بدهیم، خون ها برای آن ریخته شده، خون هایی که سرخ ترین بودند و بهترین ... برای پاسداشت خون های هدیه شده، و برای حفظ و تداوم راه و آرمانشان، ایستادگی و توسل به ائمه اطهار (علیهم السلام)، و در این زمان، دل دادن به فرمان ولی امر مسلمین است و بس ...
"اگر ملت ایران عقبنشینى میکرد، اگر ما از شعارهامان دست برمیداشتیم، اگر در مقابل هارت و پورت استکبار جهانى و تهدیدهاى استکبار و فشارهاى استکبار زانومان خم میشد و می لرزید، این گل هاى امیدى که در دل ملت ها روئیده بود، پژمرده می شد و باقى نمی ماند. ایستادگى شما بود که اجازه داد این نهال هاى امید بارور شود؛ و این اتفاق افتاد؛ و این به برکات معنوىِ الهى است که از طریق اهلبیت (علیهمالسّلام) و نام مبارک زهراى اطهر و نام مبارک حضرت بقیةاللَّه و توجهات این بزرگوار براى ما حاصل شده؛ اینها را باید نگه داریم؛ اینها را باید دو دستى براى خودمان حفظ کنیم. این توجه را، این توسل را، این توجه به اهلبیت (علیهمالسّلام) را، این از خدا دانستن را، به خود غره نشدن را باید براى خودمان نگه داریم."
اکنون نیز وظیفه مان یاری و همفکری است، امید دادن و حمایت است، انتقال تجربه و راهکار است ...
اگر آرزوی یاری مولایمان حضرت صاحب الزمان را داریم، اگر ادعای سربازی نایب برحقش را داریم، این وظیفه ایست که در این زمان و در قبال ملت های مظلوم بر ذمّه ما نهاده شده و نباید از آن تغافل کنیم که در پیشگاه خدا و مولایمان مسئولیم ...
:: والسلام علی من التبع الهدی ...
-------------------------------------------------------------------
پ.ن : متن های نقل شده، از بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار با شاعران و ذاکران اهل بیت به مناسبت میلاد حضرت زهرا و آزادسازی خرمشهر است.
امشب شب شهادت امام غریب - امام حسن مجتبی (ع) است.
امشب بقیع خاموش .......
سلام، غریب تر از هر غریب!
سلام، مزار بی چراغ، تربت بی زایر، بهشت گمشده!
سلام، آتشفشان صبر، چشمان معصوم، بازوان مظلوم، زبان ستمدیده!
سلام، سینه شعله ور، جگر سوخته، پیکر تیرباران شده!
سلام، امام غریب من
این گریه هرشب است ومقتل خوان نیست
جان همه برلب است ومقتل خوان نیست
ازکرب وبلاچگونه بایددم زد؟
مقتل دل زینب است ومقتل خوان نیست
به پایان ماه میهمانی خدا رسیدیم. شب عید شده. عید فطر . سرم رو به اسمون و افکارم خیلی مشغول...... یه چیزایی از ذهنم پاک نمیشه. بعضی کلامها و رفتارها و برخوردها و ..... خدایا ....
میشینم به گپ و گفت با خود خدا........ خدایا خودت جلوی پاهام راه درس رو قرار بده ........
خدایا ،
حجاب و حیا و عفاف و ... کلماتی هستن که کم کم دارن از دایره المعارفمون حذف میشن. راستش رو بخوام بگم باید بگم : عفاف که کلا حذف شده ، حیا هم تبدیل شده به مثب بود(منظور از بچه مثبت همونآدم با حیا ) و حالا دیگه نوبت حجاب شده. آدم مذهبی که زیادم اجتماعی نیست و زیادی خشکه مقدس باشه رو بهش میگن باحجاب. البته اگه این خانم با حجاب بخواد از خشکه مقدسی خودش دست برداره باید رنگ و لاآب چادر و روسری و مانتو و کفش و کیف و آرایشهاش رو امروزی و به سبک بازیگران و خبرنگاران شبکه های اسرائیلی کنه. اگه میخواد کمی هم اجتماعی بشه باید از آخرین جک و اس-ام-اس و فیلم و ترانه خونی و الباقی کثافت کاری های بزرگان ضد نظام و ضد اسلام و ضد ولایت و ضد .......... باخبر باشه .
چشمام رو میبندم و دستهام رو میبرم بالا و از عمق جان میگم :
خدایا. امروز در پایان یک ماه ضیافتت. بعد روزه داری ها و عبادت های اندک و ناقصم، آمده ام به سویت که مرا در آغوش بگیری و راه نمایم باشی و پیرو حقیقی راه فاطمه (س) ام قرار دهی که این بهترین خواسته هاست در این روز.
روزی که فرموده اند روز دریافت و بهترین پاداش ها و جایزه هاست.
به امید رحمت و بخشایشت؛ ای مهربان ترین مهربان ها.
