سید انگار یه جورایی داشت ما رو برای خداحافظی با این سرزمین آماده میکرد. داشت یادآوری میکرد که تک تکمون حواسمون باشه کجا قدم میگذاریم . یه جورایی حواسمون جمع بشه و لحظه ها رو از دست ندیم .........
خدا خیرش بده. اجرش با چهارده معصوم. این یادآوری ها برای من و امثال من ضروری بود.

از رسول خدا پرسیدن آدمها وقتی از دنیا میرن، بعضی چشمهاشون باز میمونه، بعضی بسته. کدوم بهترن؟؟؟
رسول خدا می فرمایند: تفاوتی نداره. کسی که با چشم باز از دنیا رفته، اجل مهلت بستن چشم نداده، و کسی که با چشم بسته از دنیا رفته، مهلت باز کردن.
دنیا میدون مینِ ، پات رو که برمیداری معلوم نیستبه زمین برسه یانه... این نفسی که میکشی معلوم نیست فرصت بیرون دادنش رو داشته باشی یانه...
علت اینکه دفاعی، حماسه ای، مقدس میشه اینه که .......؟علتش رو پیدا کن و با خودت ببرش. علتش رو پیدا کن، که خاکریز رو ببری توی شهر .... وگرنه این خاکریز اگر اینجا بمونهو تبدیل به موزه بشه، میشه عین مراسم محرم و عاشورایی که وقتی دهه اول محرم میگزره سفرش رو جمع میکنن. اصلا امام حسین رو تا دهه سال بعد فراموش میکنن. تا بخوایی هر هفته هیئت بگیری، بخوایی بری مجلس هفتگی، میگن: آقا چه خبره، همش گریه، همش زاری؟!!!!......... ما هم جواب میدیم .ببخشین. خب آخه هر حرفی رو نمیشه به هر کسی زد، وقتی نفهمیده معنی و مفهوم کل یوم عاشورا و کل عرض کربلا یعنی چی. خب فقط میشه بهش گفت ببخشین. سعی میکنیم مزاحم شما نشیم. بعضیا محرم که تموم میشه با امام حسین(ع) خداحافظی میکنن تا سال دیگه. آقا یه خورده هم بگین بخندیم....

اینجا -مناطقی رو که بازدید کردیم-بنا نیست، کسی باهاش خداحافظی کنه. بناس هر کسی اون قصه ای رو که باعث شد اینجا بماند را با خودش ببره توی شهرش.
بزرگواران، رفقا توی شرهانی، بهتون عرض کردم ... ما همگی، چیزی از این شهدا کم نداریم. خیلی از ماها یه چیزایی هم بیشتر داریم، چون خون شهدا رو هم بعنوان سرمایه داریم. سرمایه ای که برامون به جا گذاشتن . خرجمون کردن... مثل بچه هایی که مدرسه غیرانتفایی میرن. توی کلاس 20 نفره یا کمتر درسشون میدن و بیشتر بهشون رسیدگی میکنن. و البته فرق داره با اونهایی که توی کلاس 40 نفره درس میخونن......